دست نوشت من

قرار من با تو

هوا تاریک است و برف می بارد دوباره هوای گشتن به سرم میزند خیابان سفید پوش شده است جای پای عابری تنها بر روی برف ها باقی مانده که به انتهای جاده رفته است تنهای تنها . سرفه ام میگیرد این سرفه ها امانم را بردی همه می گویند از سیگار است ، شاید اما به آنها اعتنایی نمی کنم . هوا سرد است اما سینه ام از شدت سرفه گرم شده . کمی احساس سرما میکنم دستم را در جیبم گره میکنم تا سرما را کمتر حس کنم باد سوزان است تنم را میسوزاند حواسم به صدای قرش قرش برف زیر پایم جمع میشود آن صدا را با سلولهای پایم حس میکنم انگار